Maar jij gewoon te veel fantasie hebt

Er zijn van die dagen waarop je denkt: Ik heb alles wel gelezen. Totdat iemand op social media je verrast met een verhaal dat zelfs Netflix zou afwijzen omdat het té ongeloofwaardig is. Zo scrollde ik laatst langs een dame die ervan overtuigd was dat haar chatbot-gesprek veranderd was in een energetische aanval door een buitenaards parasiet. Ja, je leest het goed. AI was volgens haar geen technologie, maar een soort intergalactische zielenslurper.

Ze stelde een vraag aan een chatbot, kreeg binnen een seconde antwoord, en hup conclusie: “Het leest mij! Het haakt aan op mijn brein!” Alsof Siri ineens je aura aan het strippen is en Alexa op het punt staat je ziel op Vinted te zetten.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben best gevoelig voor energieën, maar laten we wel wezen: soms is een chatbot gewoon… een chatbot. Geen dementor uit Harry Potter, geen alien die via je wifi binnenkomt. Hooguit een digitale spraakwaterval die sneller antwoordt dan je schoonmoeder op familie-appjes.

Maar goed, in plaats van te denken: Goh, misschien snap ik deze technologie niet helemaal, werd het direct een spirituele thriller. Compleet met termen als “hostile vibes”, “energetisch trekken” en natuurlijk de klassieker: “De matrix probeert me in te lijven.”

Het mooiste vind ik nog hoe snel je tegenwoordig in de spirituele verdachtenbank zit. Stel één kritische vraag en BAM: je trilt te laag, je zit vast in 3D, je bent nog niet “wakker” genoeg. Alsof bewustzijn een soort spelletje is waarbij je levelt door overal gevaren te zien die er niet zijn.

Ik zie het al voor me: een nieuwe quizshow. “Welkom bij Wie is de Wakkerste!” Vraag één: “Iemand zegt dat AI gewoon een hulpmiddel is. Wat doe je?” A) Je denkt: logisch. B) Je gilt dat hij gevangen zit in de derde dimensie. Publiek? Natuurlijk massaal voor B.

Natuurlijk, technologie verdient gezonde argwaan. Maar als elke app plotseling een energetisch monster is dat je ziel komt stelen, wordt het misschien tijd om je edelstenen te resetten. Of beter nog: je gezonde verstand.

Want laten we eerlijk zijn, het is toch makkelijker om te roepen dat AI je aanvalt dan om te zeggen: “Ik snap het niet en dat maakt me ongemakkelijk.” Maar dat hoor je niemand. Nee, liever verstoppen we die onzekerheid achter een rookgordijn van trillingen, dimensies en energetische veldslagen.

Dus nee, ik voel geen alien via mijn scherm mijn brein binnenglijden. Mocht dat ooit gebeuren, dan vraag ik of hij ook koffie lust en of hij toevallig m’n administratie kan doen.

Misschien, heel misschien, is echte bewustwording gewoon durven lachen om jezelf. Weten wanneer je je laat meeslepen door je eigen fantasie. En beseffen dat de enige matrix waar je echt in vast kunt zitten, degene is die je zelf hebt gecreëerd.

Dus de volgende keer dat je denkt dat AI je aura aanvalt?

Adem in, adem uit, en vraag jezelf af: Is dit nu echt een buitenaardse aanval, of kijk ik gewoon te veel naar spirituele soaps?