Stel je voor: je werkt decennialang, staat vroeg op, betaalt braaf je belastingen en stopt netjes elke maand een deel van je loon in het grote potje ‘pensioen’. Je denkt: “Later, als ik grijs en wijs ben, kan ik eindelijk genieten.” Maar dan blijkt dat jouw pensioenfonds zich allang niet meer gedraagt als een spaarvarken, maar als een gokverslaafde in Las Vegas. Welkom bij het casino-pensioen, waar jouw toekomst afhangt van de dobbelstenen die de bobo’s gooien.

En nee, dit is geen slechte grap. Pensioenfondsen gaan nóg makkelijker beleggen, regels worden versoepeld, en jouw zuurverdiende geld ligt straks op de roulette-tafel zonder dat je daar ook maar iets over te zeggen hebt. Instemming? Haha, nee hoor. Ze weten heus wel beter dan jij wat goed is voor jouw oude dag. Althans, dat vinden ze zelf.

De pensioenbazen, types als Roosemuller, zitten daar als ware croupiers van je toekomst. Vertrouw jij deze heren op hun blauwe ogen en ideologische praatjes? Succes ermee. Dit zijn dezelfde mensen die miljoenen door het putje spoelden omdat meneer gekwetst was door Elon Musk’s vriendjespolitiek met Trump. Dus besloot ABP doodleuk om op het slechtst denkbare moment hun Tesla-aandelen te verkopen. De markt lachte, Musk lachte, maar wij? Wij zagen onze pensioenpot krimpen omdat iemand z’n ego groter was dan zijn beleggingsinzicht.

En dan is daar die ene dappere stem in de Kamer: Agnes Joseph van NSC. De enige die dacht: “Misschien moeten we de mensen zelf laten kiezen of ze mee willen gokken met hun pensioen.” Een logische gedachte, toch? Maar nee, zelfs haar eigen minister werkte haar tegen. Want zeg nou zelf, wie zit er nou te wachten op burgers die zeggenschap hebben over hun eigen geld? Waar blijft dan de lol voor de gokkers aan de top?

We zitten midden in een handelsoorlog, de wereld staat in brand, maar onze pensioenfondsen denken: “Weet je wat? Laten we de regels nog soepeler maken, dan kunnen we pas écht losgaan!” Natuurlijk hebben ze zichzelf uitgesloten van de risico’s. Als het misgaat, ben jij degene die op je 70e alsnog folders staat te vouwen voor een paar euro bij. Zij? Die zitten veilig, met hun bonussen, wachtgeld en netwerkborrels.

Het wrange is dat dit verkocht wordt als vooruitgang. “We moeten mee met de tijd!” roepen ze dan. Alsof voorzichtig omgaan met het geld van miljoenen mensen ouderwets is. Nee, modern beleggen betekent blijkbaar dat je mag gokken alsof je in een louche casino staat, terwijl de inzet jouw toekomst is.

En mocht je denken dat er toezicht is: natuurlijk wel. Toezicht van dezelfde clubjes die elkaar de hand boven het hoofd houden, onder het genot van een glaasje champagne betaald uit, je raadt het al, jouw pensioenpremie.

We moeten vertrouwen hebben, zeggen ze. Vertrouwen in mensen die al bewezen hebben persoonlijke vetes belangrijker te vinden dan rendement. Vertrouwen in bobo’s die beleid maken op basis van ideologie in plaats van gezond verstand. Vertrouwen in een systeem dat jou geen keus geeft, maar wel alle risico’s bij jou neerlegt.

Dus daar sta je dan. Je hele leven hard gewerkt, en straks mag je hopen dat Rosenmöller c.s. een keer goed gegokt hebben. Misschien valt de jackpot, misschien ook niet. Maar hé, dat is het spannende van het casino-pensioen, toch?

En Agnes Joseph? Die blijft roepen in de woestijn. De enige die nog probeert een noodrem in te bouwen voor burgers die zeggen: “Laat mij alsjeblieft buiten jullie gokverslaving.” Maar zoals het er nu uitziet, wint het casino altijd. En de speler? Die mag blij zijn als er nog wat fiches overblijven.

Dus als je straks minder pensioen krijgt dan je dacht, weet dan: het lag niet aan jouw inzet, maar aan hun inzet op het verkeerde nummer.

©️Eveline Meijvogel