Leven met wat niemand ziet
Over pijn die niet zichtbaar is.
Grenzen die steeds verschuiven en het voortdurende gevecht om serieus genomen te worden binnen een wereld die blijft vragen om functioneren.
Er wordt vaak gedacht dat afzeggen een keuze is, alsof het voortkomt uit gemak of onwil. De werkelijkheid ligt ergens anders. Wie leeft met een lichaam dat voortdurend signalen afgeeft, leert dat elke beslissing een afweging wordt tussen wat nodig is en wat nog haalbaar is. Niet alles kan doorgaan, hoe groot de wil ook is.
Stel je voor dat je wakker wordt en je lichaam aanvoelt alsof het zwaar belast is geweest, zonder dat daar een zichtbare oorzaak voor is. Spieren die protesteren bij de kleinste beweging, een vermoeidheid die niet verdwijnt na rust, een hoofd dat moeite heeft om helder te blijven. Dat is geen momentopname, maar een terugkerende realiteit voor mensen met fibromyalgie.