leven met wat iemand niet ziet fibromyalgie - eveline meijvogel-columns

Leven met wat niemand ziet

Over pijn die niet zichtbaar is.

Grenzen die steeds verschuiven en het voortdurende gevecht om serieus genomen te worden binnen een wereld die blijft vragen om functioneren.

Er wordt vaak gedacht dat afzeggen een keuze is, alsof het voortkomt uit gemak of onwil. De werkelijkheid ligt ergens anders. Wie leeft met een lichaam dat voortdurend signalen afgeeft, leert dat elke beslissing een afweging wordt tussen wat nodig is en wat nog haalbaar is. Niet alles kan doorgaan, hoe groot de wil ook is.

Stel je voor dat je wakker wordt en je lichaam aanvoelt alsof het zwaar belast is geweest, zonder dat daar een zichtbare oorzaak voor is. Spieren die protesteren bij de kleinste beweging, een vermoeidheid die niet verdwijnt na rust, een hoofd dat moeite heeft om helder te blijven. Dat is geen momentopname, maar een terugkerende realiteit voor mensen met fibromyalgie.

Toch gaat het leven door. Er zijn verantwoordelijkheden, relaties en verwachtingen. Er wordt doorgezet, vaak verder dan goed is voor het lichaam, omdat stoppen geen reële optie lijkt. Wat op dat moment nog lukt, wordt later ingehaald door een terugslag die alles vertraagt en zwaarder maakt.

Zelfs binnen de zorg, waar begrip verwacht wordt, stuit dit regelmatig op twijfel of onderschatting. Een helder gesprek, oogcontact en een verzorgde indruk wekken al snel de aanname dat het wel meevalt. Wat zichtbaar is, krijgt meer gewicht dan wat iemand van binnen ervaart. Dat verschil zorgt voor een afstand die moeilijk te overbruggen is.

Daarachter ligt een systeem dat gericht is op functioneren, op inzetbaarheid en op het draaiend houden van processen. Wie daarin niet volledig mee kan, valt buiten de norm en wordt al snel gezien als een last. Dat maakt het niet alleen een fysieke strijd, maar ook een voortdurende confrontatie met hoe weinig ruimte er is voor wat niet direct meetbaar of zichtbaar is.

Wat niet zichtbaar is, wordt te gemakkelijk terzijde geschoven. Pijn zonder bewijs, vermoeidheid zonder duidelijke oorzaak en grenzen die niet te vangen zijn in cijfers blijven bestaan, ongeacht hoe ernaar gekeken wordt. Begrip begint bij erkennen dat de werkelijkheid van een ander niet minder echt is alleen omdat die zich niet laat zien aan de buitenkant.

Luister mijn eigen muziek op soundcloud

Mail Icon

Nieuwsbrief? Ja, maar zonder poeha

Ja, je ziet veel op internet. Maar niet met mijn woorden, mijn scherpte en mijn humor.

Schrijf je in als je:

  • Genoeg hebt van lege updates
  • Soms wilt lachen én nadenken
  • Wilt weten waar ik me nu weer druk om maak

Kort, scherp en alleen als het ergens over gaat.

Toetje van Eveline

Amazon must have

Leave A Comment